De strijd van het stoppen met roken.
Destijds zijn we zonder al teveel problemen begonnen met roken: de eerste peuk was misschien heel erg vies, de tweede was misschien ook niet zo lekker maar de daaropvolgende voelde heel goed aan en gaven geen problemen meer. Vanaf dat moment waren we verloren zonder dat we dat wisten.
Het was juist zo erg geworden dat we de hoeveelheid gingen opvoeren en dat we niet meer buiten het roken konden: ieder moment van de dag grepen we aan om onze verslaving toe te gaan passen en we hielden weinig rekening met degene die er last van hadden.
Kan mij nog herinneren dat ik vroeger als ik pauze had op school met vriendjes aan het spelen was, nu was de speeltijd ingeruild voor de rooktijd en het spelen raakte achter op de grond.
Met vrienden stappen, met vrienden drinken, met vrienden roken: het ene biertje was goed voor een peuk, voordat je het wist had je op een gezellige avond 10 a 15 peuken gerookt naast de gebruikelijke 20/25 die je al overdag rookte.
Een pakje zware shag, waar je toch gemiddeld 60 peuken uithaalde, was op zulke dagen binnen no time op en voordat je het wist kocht je weer een nieuw pakje.
Voor de zekerheid hadden we er meer pakjes gekocht want het mocht niet gebeuren dat we zonder zouden gaan zitten want dan brak de paniek uit.
Eentje in de jas, eentje thuis, eentje in de auto en weer eentje op het werk: op deze manier waren we altijd verzekerd dat we onze verslaving in de buurt hadden en dat voelde heel veilig.
10, 20, 30, 40 of misschien wel veel meer jaren later beslissen we om te gaan stoppen.
Waarom? Meerdere redenen, verschillende redenen.
-Je bent het zat
-Je voelt je niet meer goed door het roken
-Het kost teveel en dat heb je er niet meer voor over
-Je wilt weer gezond leven en niet meer afhankelijk zijn
-Je moet stoppen van de dokter
-etc.etc.
Welke reden het ook mag zijn is niet belangrijk, dat we gaan stoppen juist weer wel. Echter hebben we geen rekening gehouden met het feit dat het een hele zware strijd zou gaan worden. We denken er heel makkelijk over als het zover is maar we komen er snel achter dat het heel zwaar zal gaan worden, zo zwaar dat we gaan twijfelen of we het uberhaupt wel kunnen, of we het wel redden, of het wel een goede stap is wat we aan het doen zijn.
Twijfels treden op, zwakheden laten zich tonen, emoties komen los, humeur wordt er niet beter op, ruzies ontstaan en nog meer problemen die we eigenlijk niet hadden toen we nog rookte: is het wel zo slim wat we aan het doen zijn en hebben we dat er wel voor over?
Dit is niet het leven dat we wilde hebben, dat we voor ons zagen toen we besloten om te gaan stoppen: het moest er juist beter op gaan worden.
Tja……het beginnen met roken ging misschien heel makkelijk maar het stoppen valt dus heel vies tegen en grijpt ons harder aan dan we hadden verwacht. We komen er nu pas achter hoe hardnekkig deze verslaving voor ons is en hoe moeilijk het is om deze te weerstaan.
Maar waar een wil is is een weg wordt gezegd en dit is gewoon waar.
Je moet er wat voor over hebben: het klinkt zo cliché maar het is wel zo.
Het gaat ons heel veel bloed, zweet en tranen kosten (ff de woorden van het liedje van André Hazes naar voren halen). Het gaat ons misschien wel iets meer kosten want er gaan een heleboel dingen veranderen in ons leven.
We zullen misschien wel diverse strijden verliezen maar met overtuigen, wilskracht, doorzettingsvermogen en een goede strategie weten we ook dat we deze oorlog kunnen winnen. Een oorlog is nog nooit binnen een dag besloten cq beeindigd, daar gaat gewoon tijd overheen en zo is dat eigenlijk ook met het roken.
Belangrijk met het stoppen met roken vind ik persoonlijk dat de reden hiervoor heel duidelijk moet zijn en dat deze ook echt doordringt, de bewustwoording, de overtuiging in je eigen en de wetenschap hebben dat het gaat lukken zolang je maar standvastig blijft.
Een heleboel mensen of vrienden om je heen zullen het niet leuk vinden, een heleboel zullen je overtuigen dat roken toch het beste is voor je. Mensen die van je houden en om je geven zullen je helpen met de strijd, zullen je bijstaan en zullen jou zeker niet de grond inboren door je zwak te vinden mocht je een keer falen.
Degene die toch zeggen dat roken het beste is zijn jaloers op je stoppen en zijn bang om je te verliezen als vriend/kameraad/rookmaatje: zijn ook bang dat je anders gaat worden. Dat is best te begrijpen want er gaat zeker wat veranderen dus wees niet zo boos op hun.
Zoals gezegd ….. hoe je stopt maak niet uit, als je maar stopt. Dag na dag, stap voor stap, niet overhaasten want voordat je het weet val je hard op de grond. Mocht dat gebeuren probeer dat gewoon weer op te staan, veeg het vuil van je kleren af en zet je weg voort: kijk vanaf nu uit en let op dat je niet weer gaat struikelen. Mocht dat toch weer gebeuren betekend dat nog steeds niet dat je je einddoel niet kan bereiken, het is voor de één gewoon wat makkelijk dan voor de andere om op de weg te blijven zonder een afslag te nemen.
Wat andere ook mogen zeggen blijf achter je beslissing staan en blijf overtuigd van je eigen: zet desnoods nog een keer alles op een rijtje en vraag je eigen af wat je precies wilt bereiken met het stoppen en waarom je het ook alweer deed. We stoppen niet zomaar, we stoppen niet om te kijken of laten zien aan een andere dat we dat gewoon kunnen doen (voor een paar dagen of door een weddenschap).
Vraag je nogmaals eens af waarom je ook alweer wilt stoppen met roken en welke veranderingen het met zich mee gaat brengen.
Weet in ieder geval dat je hier medemensen gaat vinden die je begrijpen en bij kunnen staan in deze moeilijke strijd en weet dat je ook niet beoordeeld gaat worden mocht je een keertje struikelen.
