Silvershadow - Stoppen met roken dagboek

En toen was het zover!!

De één leefde er naartoe.

De andere had er weer moeite mee.

Het jaar 2012 was aangebroken!!

Het jaar 2011 was voor een heleboel mensen een speciale jaar geweest omdat men toen besloten had om te gaan stoppen met roken: in dat jaar werd er geknokt en weerstand geboden aan een taaie tegenstander, in dat jaar werd er strijd geleverd, in datzelfde jaar is men gevallen maar ook daarna weer opgestaan en in datzelfde jaar zijn er een heleboel mensen veranderd omdat ze niet verslaafd waren.

Voor deze mensen zou 2012 het eerste jaar worden waarin ze niet meer zouden roken, vanaf het begin tot het einde: voor een heleboel zou het de eerste zomervakantie worden die rookvrij werd doorgebracht. Voor andere zou het lichamelijk veel beter worden, misschien niet met grote stappen maar de verbeteringen zouden zeker merkbaar zijn op den duur.

Voor andere mensen zou het echter een nieuw begin worden, een nieuwe weg bewandelen, een nieuwe pad kiezen, een leven kiezen zonder roken. Voor deze mensen zal het misschien wel een jaar met spanningen zijn omdat ze het onbekende in gaan: natuurlijk hebben ze de verhalen van de andere gehoord maar toch beleeft de ene het anders dan de andere.

"2012 gaat mijn jaar worden".

"Ik stop met roken op 1 januari 2012".

"Het is over met de pret, het is over met de sigaret".

"Ik ben het zat, het nieuwe jaar ga ik rookvrij in".

Ik zou willen dat ik iedereen kon helpen, ik zou willen dat ik tegen iedereen kon zeggen dat het geen bal voorsteld, ik zou graag iedereen een middeltje willen geven die de peuk doet vergeten. Echter de waarheid is anders.

Het wordt een jaar vol met knokken tegen een vroegere "vriend" die je door en door heeft en je precies weet aan te pakken. Deze zogenaamde "vriend" zal je niet zomaar loslaten en zal er alles aan doen om je in zijn greep te houden. Jou strijd zal hard zijn, misschien verlies je een slag maar door het opzetten van een andere tactiek en lerend van je fouten kan je zeker deze oorlog gaan winnen.

• Blijf in je eigen geloven.
• Wees overtuigd van je eigen kunnen.
• Wees strijdlustig en bereid om weerstand te bieden.
• Blijf gemotiveerd en heb doorzettingsvermogen
• En als je valt sta dan ook weer op, blijf niet liggen.

2012 moet het jaar van de waarheid voor je worden, 2012 moet het eerste rookvrije jaar voor je zijn, 2012 moet het jaar van de grote lichamelijke schoonmaak gaan worden.

Als je iets wilt bereiken dan ga je dat ook doen en dat doe je door een positieve instelling te hebben. Ik kan niet anders dan heel veel respekt voor Bert (Bprosac) hebben want zijn instelling is gewoon super, deze man kijkt heel positief naar de toekomst en heeft er veel zin in om straks weer gezond en wel met zijn familie de dagen door te brengen. Deze man levert 2 strijden en laat zich door niets en niemand tegenhouden en gaat er gewoon voor: zijn wil en zin om iets te bereiken is groot en ik weet zeker dat hij zijn doel gaat bereiken.

Laat 2012 dan ook voor jou een nieuw begin zijn en weet waar je het voor doet.

Dit is een stukje van Jan van IkStop.nl: ik heb ooit een filmpje van hem in 1 van mijn Blogs geplaatst om iedereen wat extra op de hoogte te brengen van het 1 en andere. Ik heb Jan leren kennen toen ik begon met stoppen met roken en zijn verhaal was zeer motiverend voor mij. Hopelijk hebben de twijfelaars en de nieuwe stoppers hier ook wat aan.

Mijn naam is Jan, ik ben 64 jaar (inmiddels 67 ) ik heb 48 jaar gemiddeld 5 pakjes zware van Nelle per week gerookt, en ben op 25-01-2003 cold turkey gestopt, nadat ik geen zak aardappelen van 5kg meer kon tillen.

Dat stoppen ging erg goed, mede door deze site, veel tandenstokers, en wilskracht.
Het ging aanvankelijk heel erg goed. ik hoeste na drie weken NIET meer.
Ik kon weer hele einden lopen, en dacht het gered te hebben.
Helaas kreeg ik in Aug 2003 een zware dubbele longontsteking, waar ik mee ben doorgelopen (ik dacht dat ik gewoon een griepje had) en begon bloed op te geven.
De longarts konstateerde een hele zware Longemfyzeem, niet meer te genezen, ik beschik nu nog over c.a 39% van mijn longen.
Ik ben volledig invalide, gebruik extra zuurstof (2 liter p min), loop met een rollator (max 25m aan een stuk), en zit in een electroscooter.
Maar ik ben nog steeds vreselijk optimistisch, en laat mij niet klein krijgen.
Ik vertel dit (NIET VOOR MEDELIJDEN OP TE ROEPEN) maar om te laten zien wat voor een vreselijke uitwerking het het roken op ons heeft.
Misschien een stok achter de deur voor moeilijke stoppers.
Als er ook maar èèn iemand door mijn verhaal stopt, dan ben ik een gelukkig mens.
Verder hoop ik door mijn hernieuwde aanwezigheid misschien nog wat bij te dragen aan deze voortreffelijke site.
En geloof mij:
als ik, nà 48 jaar kon stoppen (cold turkey) dan kan U/jij het ook.
Zet hem op, ga er voor, je grootste beloning is gezondheid.

Na de laatste herplaatsing van "Mijn verhaal" d.d. 1Mei 2007 zijn er inmiddels 2 jaar verstreken.
Twee jaar waarin mijn ziekte zich heeft verergerd.
Ik heb in December 2008 weer een longontsteking gehad, en deze heeft weer diepe sporen achtergelaten.
Zoals U in "Mijn verhaal" kunt lezen gebruikte ik 2 liter zuurstof p/min bij inspanning, en kon ik af en toe in rust wel zonder.
Dat is definitief over, ik gebruik nu 3 tot 5 liter p/min, en wel 24uur per dag.
Dus dag en nacht aan de zuurstofslang, of je nu onder de douche of op het toilet bent.
Ik heb daardoor nog meer aan kracht ingeboet, en kan nu niet veel meer.
Nogmaals ik schrijf het niet om medelijden te krijgen, ik schrijf het om te laten zien, dat als je eenmaal ernstig ziek geworden bent door dat rookmonster, dat het dan niet meer te stoppen is, wel te vertragen door te stoppen met roken.
Deze ziekte C.O.P.D gekregen door het roken, is echt erg en is op den duur dodelijk.
Misschien waren er vele onder U die dachten dat het bleef zoals het was, en niet verergerde.
Zelf hoopte ik daar natuurlijk ook op, maar ondanks dat ik een redelijk sterk lichaam had, moet ik steeds meer inleveren.
Maar ik blijf toch optimistisch, en probeer op deze manier zoveel mogelijk mensen te vertellen dat je heel erg zuinig moet zijn op je longen.
Het is zo gewoon als je niet ziek bent om adem te halen, maar om zelf eens te ervaren wat het is als je longen eenmaal kapot zijn moet U eens het volgende doen"
Spring eens 20 keer op en neer (of diepe kniebuigingen) knijp Uw neus eens dicht, en ga dan ademhalen door een rietje!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Dat voel je als C.O.P.D patiënt.
Aan Uzelf zal het liggen of U net als ik ook aan de zuurstof komt, ik hoop van niet.
U stopt op tijd!

Inmiddels op 15 Juni 2009 opgenomen geweest in het ziekenhuis voor nadere onderzoeken.Mijn zuurstofgehalte in mijn bloed neemt soms zeer gevaarlijke dalen, en dat moest eens onder de loep.
Ik heb vele onderzoeken gehad, waaronder een MRI scan, een hartkastje heb gehad voor 24 uur een scan van het hart is gemaakt, bloedonderzoeken enz enz.
Wat is daar nu het resultaat van?
Mijn toestand is met 50% achteruit gegaan.
Ik beschik nu nog over 20% van mijn longen, daarbij heb ik een beschadiging aan de rechterzijde van van hart.
Ik heb daar nu wel harttabletten voor, en ik heb alleen maar de hoop van de longarts dat het zal aanslaan, maar er is geen enkele garantie.
De longarts hoopt dat het maar een eenmalige knik is geweest, en dat het nu stabeliseert, maar verbeteren zal het nooit meer.
Dus ondervind ik nu lijfelijk dat COPD, de ziekte die ik door het roken heb,ook andere lichaamsdelen aantast.
Logisch eigenlijk, niets in mijn lijf krijgt meer voldoende zuurstof, en zal langzaam afbrokkelen.
Let wel, dat ik het zo schrijf is geen zelfmedelijden, maar nogmaals een waarschuwing om te stoppen met je lijf te vergiftigen, en je leven niet uit handen te geven.
Ik hoop dat een vervolg op deze Update heel lang zal wegblijven, en dat ik beginnende stoppers, struikelaars en gestopte nog lang hier op ikStop tot ruggesteun mag zijn.

28 Augustus 2010
Helaas ben ik aan Update 3 beland, dat betekend dat het weer slechter met mij gaat, dat deze ziekte zich niet laat bedwingen.
Ik heb vanaf begin Januari 2010 al weer 5 stootkuren pretnisolon gehad a 30 mg, dat krijg je als je weer eens een ontsteking hebt aan je luchtwegen of longen.
Deze ontstekingen zorgen voor verslechteren aan je longen, met het gevolg dat ik steeds meer medicijnen en ook zuurstof nodig heb.
Ik begon met 2 liter per/min indien nodig.
Ik heb nu 24 uur perdag/nacht minimaal 3 liter per/min wat nu kan oplopen naar 6 liter soms 7 liter per/min.
En dat is best nodig, maar het is soms niet te verdragen dat geblaas en gesis in je neus, maar wat moet je anders?
Ik heb nu ook div soorten harttabletten en dagelijks een onderhoudsdosis pretnison, s'morgens te beginnen met 12 medicijnen.
Ondanks dat het soms (vaak) slechter met mij gaat blijf ik toch nog steeds volop in het leven staan, ik wil nog veel heel veel.
Dus blijf ik wel optimistisch en blijf doen wat ik leuk vind, helaas met beperkingen.
Deze beperkingen zijn wel steeds nadrukkelijker aanwezig, daarom wil ik toch weer een ieder die dat wil aannemen waarschuwen:
Je kunt meestal (niet altijd) deze ziekte voorkomen door niet te roken of op tijd te stoppen.
STOP DAN A.U.B in het belang van jezelf en van een ieder die jou lief is.
Ik hoop dat Update 4 echt langer weg blijft als deze.

10 Februari 2011
Longarts geweest, en weer 1% slechter geworden, nu nog 19% over met een saturatie bij zeer lichte inspanning van 65 tot 70%, en dat bij 5 liter zuurstof p/min. Is helaas niets aan te doen, ik kan nog naar 6liter, maar dan ga je vliegen, en het helpt ook niet veel. Gaan nu proberen om de zuurstoftoevoer op een andere manier toe te dienen, misschien door middel van een neussonde of zuurstofkapjes. Ik heb al zo'n kapje met balg geprobeerd, nou het is een ware ramp althans voor mij. Als de rest ook zo uitpakt dan blijft er niet veel meer over dan op deze voet doorleven. Opgeven doe ik niet, ik zie dan wel

3 Maart 2011
Ik zit blijkbaar in een neerwaartse spiraal, heel vervelend.
Mijn saturatie (het zuurstofgehalte in mijn bloed) bereikt te vaak levensgevaarlijke waarden.
Wij (mijn Fysiotherapeute) en ik hebben besloten om de bewegingstherapie te stoppen, mijn hart kan het dan niet meer hebben.
Maar de lente komt er aan, als nu die koude wind eens ging liggen dan ga ik er weer tegen aan op de scootmobiel, dus er is nog heel wat te genieten voor mij.
Ik hoop nu toch echt dat de volgende Update een paar jaar wegblijft, maar ik heb het zelf helaas niet in de hand.
En degene die "Mijn verhaal"nu voor het eerst lezen, daar zou ik tegen willen zeggen:
STOP STOP voor het te laat is.

Dinsdag 23 Aug 2011
Zoals jullie zien ben ik weer een stapje verder, een stap dichter bij??????
Ik wil het soms niet eens weten, ik stop dan ook wel eens mijn kop in ’t zand.
Maar dat helpt niets, ik wordt helaas steeds zieker, en slik maar weer een hoge dosis Prednison en antibiotica, en het ergste is ik voel nu niet dat het echt helpt.
Zoals ik al had gemeld in mijn vorige Update kan ik al niet meer naar de Fysiotherapie omdat het te veel inspanning kost.
Nu heb ik ook bepaalde activiteiten in ons wooncentrum moeten beëindigen, zoals het voorzitterschap van de bewonersvereniging/activiteitencommissie.
Daar organiseerde ik als voorzitter (samen met anderen) o,a de Bingo mee en draaide die zelf, was heel zwaar voor mij maar ik deed het met veel plezier
Ik had dan wel de zuurstoffles op 6liter per minuut staan (hoger kan niet meer) en moest dan 2 flessen op een avond hebben.
Ik kan nu nog c.a 10 meter lopen met de zuurstoffles in mijn handen, het kreng is mij te zwaar geworden, weegt 4 kilo.
Toch, ondanks alles blijf ik de zonzijde van het leven zien, en blijf genieten van al wat leven is.
Ik blijf samen met mijn scootmobielmaatje leuke ritten maken wel voorzien van extra zuurstof (het lijkt wel een vrachtwagen) .
Moet het natuurlijk niet regenen, heb ik best wel een hekel aan, ,,,,,,,,,,,,,maar ik kan het nu nog voelen dat dan wel weer.
Nogmaals, wie "Mijn Verhaal"nu voor het eerst leest, stop, stop, stop met een slaaf zijn van die levensgevaarlijke moordenaar, voor je het weet KAN DIT OOK MET JOU GEBEUREN.

22 oktober 2011
Wat is er gebeurt, ik ben eind augustus naar de longarts geweest mede omdat ik mij niet lekker voelde .Eerst een longfunctietest gehad, en met wederom een stootkuur (longontsteking) prednison en antibiotica + een of ander kalmerend middeltje naar huis. Na 14 dagen contact gehad per telefoon met de longarts die wilde weten hoe het ging?
Ronduit klote, hij zou de huisarts daarvan op de hoogte stellen.
Huisarts is vorige week langs geweest, en het oordeel van zowel de huisarts als van de Longarts is voor mij toch wel een zware slag in mijn gezicht.
Volgens beide artsen ben ik dermate ziek dat ik er eigenlijk niet meer zou mogen zijn.
C.O.P.D heeft normaal 4 Fases te weten Gold 1 t/m Gold 4, en dan ben je echt ongeneselijk ziek hoor als je in 4 zit, en daar verkeer ik al tijden in.
Ik leef nog volgens beide Doktoren alleen op mijn karakter en (het bestaat niet)zou eigenlijk volgens alle testen in Gold 5 zijn en gebruik nu gewoon dagelijks 30mg PREDNISON
Dus om er niet omheen te draaien, ik ben weer slechter geworden, en ben nu met de Huisarts aan het vastleggen hoe ik het hebben wil als ik er niet meer ben.
Maar hoe gek het ook klinkt ik ben er nog en verrek het om op te geven, ik wil niet DOOD.
Zolang als ik kan en het menswaardig is om te leven wil en zal ik dat ook, maar besef terdege dat ik het aan het nu zeer snel verliezen ben van deze vreselijke ziekte, opgelopen door mijn VRIENDJE de SIGARET.
Lieve stoppers, struikelaars beginnende stoppers of twijfelaars, nogmaals neem een voorbeeld aan mijn ziekte en laat je afschrikken, want geloof mij het is een hel om het zo benauwd te hebben.
Hopelijk blijft de volgende Update toch wat langer weg, maar ik heb het niet in de hand toch blijf ik hopen en geniet toch van hetgeen ik nog WEL kan

19 november 2011
Ik weet niet hoe te beginnen, maar vele van U weten dat ik ongeneselijk ziek ben, en COPD in de zwaarste vorm heb, daar ben ik zelfs al voorbij volgens mijn Long en huisarts.
(zie "Mijn verhaal, nu aangepast) op mijn blog
Ik ga nu voelen dat het dan ook niet zo erg lang meer zal duren eer ik voorgoed afscheid van deze wereld zal moeten nemen, iets wat ik zeker niet wil, ook niet naar toe werk, maar het leven wordt op het ogenblik ondragelijk zwaar voor mij.
Het begint er op te lijken dat ik alleen nog maar op mijn stoel kan zitten.
Ik ben zoals gebruikelijk vanmorgen nog even naar de winkel geweest, in mijn scootmobiel maar het vergde zoveel kracht dat ik halverwege maar naar huis ben gegaan, mede dat je gewoon in de war raakt en ondanks een boodschappenlijstje maar voor de helft meeneemt.
Van alles spookt er door je hoofd, en heb al het nodige geregeld voor als ik er niet meer ben.
Maar er blijft altijd dat optimisme van mij, joh misschien gaat het morgen weer wat beter, heb je weer wat meer lucht en spring je weer in je auto, om weer ?????????
Natuurlijk is dat tegen beter weten in, het wordt op het ogenblik gewoon met het UUR slechter, ik voel het.
Het is al een hele afstand om mijn scootmobiel te pakken c.a 10 meter, mezelf wassen en aankleden is een hel geworden, zo zwaar.

Ik wil hiermee iedereen zolang op de hoogte houden van mijn ziekte, en toch weer gelijktijdig vragen om hier een voorbeeld aan te nemen, wan het is echt waar
C.O.P.D is echt dodelijk.

De link naar de rest van zijn verhaal, steunbetuigingen en dergelijke:

http://www.ikstop.nl/forum/viewtopic.php?f=4&t=7832&start=0

Een keuze hebben betekent gewoon dat er meerdere mogelijkheden bestaan.
De mogelijkheden die je hebt kunnen misschien ethisch niet verantwoord zijn, of niet vrijwillig, of je opgedrongen worden door een ander. Maar zolang niemand anders jou dwingt om iets te doen zonder te mogen kiezen is het altijd een keuze.

Een gedwongen keuze is dus ook een keuze, die moet je zo noemen. Gedwongen betekent gewoon dat jij een keuze moet maken die je niet wilt maken, omdat de mogelijkheden je opgedrongen worden. Hierbij zou jij dus liever een andere keuze maken.

Dus als je stopt met roken is het, op welke manier dan ook, jou keuze.

• Ik moet van de dokter omdat .....
• Ik moet omdat het te duur wordt en ik het geld beter kan gebruiken
• Ik moet omdat het veel beter is voor mijn gezondheid
• Ik moet omdat ......

Je moet eigenlik niets, laat dat duidelijk je kiest er voor. Mijn kinderen voedt ik op deze manier ook op, misschien niet goed maar gezien ik mijn hele leven ook nog nooit iets moest doen en gezien hoe ik er vanaf ben gekomen denk ik niet dat het een verkeerde manier van denken of leven is.

Het leven is vol met keuzes, goede of slechte: met het verlopen van de tijd kom je er achter of de keuze die je gemaakt hebt destijds een goede is geweest. De keuze om te gaan roken jaren geleden hebben we zelf genomen, is nooit gedwongen geweest:

• je rookte omdat iedereen dat deed
• je rookte omdat het stoer stond
• je rookte omdat je bij de groep wilde horen
• je rookte omdat je het lekker vondt
• je rookte omdat het ontspanning gaf

We hadden ook makkelijk NEE kunnen zeggen maar helaas hebben we dat niet gedaan. Helaas zeg ik? Ik moet zeggen dat ik er jaren plezier van heb gehad dus zoveel spijt heb ik er niet van.

Ik ben echter blij dat ik de keuze heb genomen om er mee te gaan stoppen. Een keuze die ik heb mede heb gemaakt nadat ik diverse gesprekken heb gevoerd in het verleden met een paar collega's die er nu niet meer zijn: hun verhalen waren ook de aanleiding om uiteindelijk te gaan stoppen. Dit is niet direkt gebeurd maar pas nadat ze overleden zijn, toen werd ik een beetje wakker geschud: daarnaast begon ik een gejaagd gevoel door mijn lichaam te krijgen iedere dag en dat voelde niet goed aan.

Loek, één van mijn ex collega's, die maar 46 jaar is geworden, kon zijn leven rekken door chemokuur en dergelijke echter is hij gewoon door blijven gaan met roken: is dat een goede keuze geweest? Ik zou het niet weten maar op de laatste dag dat ik hem nog sprak was hij nog steeds een positief persoon die zich voor de volle 100% op zijn werk storte. Een terminale longkanker heeft uiteindelijk een einde gemaakt aan zijn jonge leven. Nogmaals ..... hij moest niets maar heeft gewoon een keuze gemaakt.

Kies je dezelfde weg die hun hebben genomen of ga je de afslag nemen? Rechtdoor gaan ken je weg, waar die weg eindigt is je bekend, de afslag nemen is onbekend want je weet niet precies waar deze naartoe zal gaan: misschien gaat het een weg met hobbels worden, misschien is het gewoon een hele nieuwe weg. Het enige wat je wel weet is dat deze weg nooit een verkeerde keuze zal zijn want die andere heeft maar een eindbestemming en die ken je.

Als je stopt wordt je het ondiepe ingegooid, je valt in een put. Nu is de keuze of je lang in die put blijft zitten of dat je er snel uit gaat komen, door gebruik te maken van je eigen krachten of met hulp van middelen. Je moet wel in de gaten houden dat je niet op de rand blijft staan want voordat je het weet val je er weer in.

Overweeg goed wat je gaat doen, neem een goede beslissing, ga je goed voorbereiden en neem een goede keuze: jij bent de enige die dat kan, jij beslist over hoe je leven gaat indelen en niet een andere.

Weet echter dat stoppen met roken 1 van de beste keuzes is die je ooit zal gaan maken in je leven: je doet het voor de omgeving, je doet het voor je familie maar voornamelijk doe je het voor je eigen omdat je dat zelf hebt gekozen.

Mijn gedachte, mijn mening: als iemand er anders over denkt is hij/zij daar helemaal rij in.

PS

Uitzonderingen op de regel zullen er altijd blijven, dat mag duidelijk zijn.

Wat moet ik zeggen? Het is bijna zover, nog 2 uurtjes te gaan en dan hebben we er 2,5 jaar alweer opzitten. Een peuk is voor mij echt verleden tijd geworden, de interesse en nieuwsgierigheid is er ook niet meer, vind het juist triest om mijn collega nog te zien roken, nog te zien wordtelen met deze vreselijke verslaving. Vind het erg om te zien dat de versaving weer de macht heeft genomen want om de 30 minuten staat hij buiten binnen 2 tellen een peuk op te roken.

Maar goed, heb al vaak hierover met hem gehad dat hij het zelf nu maar moet weten: op een bepaalde moment houdt het voor mij ook op en dan doe ik mijn best ook niet meer om iemand te helpen. Hopelijk komt er een moment dat hij beseft dat het niet zo door kan blijven gaan.

Ik ben iig heel blij, blij van mijn ondernomen stap destijd, blij met het feit dat ik het vol heb gehouden en heel blij dat ik deze kant ook heb leren kennen, een kant die veel gezonder en beter was en die ik heb vastgehouden.

Op naar de 4 getallen nu, de 1000 dagen.

..... de griep heeft weer zijn slag gewonnen.

Gaat weer lekker hier: eerst mijn dochter, toen mijn Lady en nu zijn wij aan de beurt.

Toen ik vanochtend op mijn werk was zag ik, en hoorde het, dat mijn collega ook in de handen van de griep was gevallen. Als een gek was hij aan het "blaffen" en zijn neus leek wel een waterval: de ene na de andere zakdoek verbuikte hij.

Maar wat me het meeste opviel was het feit dat hij gewoon door bleef roken zoals hij dat altijd deed: heel veel dus. Een paar keer stikte hij zowat in zijn hoest en na de laatste keer kon ik mij niet meer inhouden en zei tegen hem dat hij moest kappen met dat roken want op deze manier ging het alleen maar van kwaad tot erger.

Hij werd een paar keer zo rood als een tomaat, niet normaal meer: hij bleef er zowat in met dat hoesten, ik schok mij een ongeluk, dat meen ik!!

Bij mij slaat de griep ook nog op mijn onderrug waardoor ik daar nu heel veel last van heb: uitstralingen naar de zijkant en naar mijn bovenbenen en knieholtes zijn normaal en als ik moet niezen kan ik beter op mijn hurken gaan zitten zodat de klap niet al te hard op mijn onderrug gaat komen.

Wat is het weer fijn om de griep mee te maken, wat kan dat een mens toch veel "kwaads" aandoen. Maar 1 dinge ben ik nu zeker heel blij mee en dat is dat ik niet meer rook. Het zien van hoe mijn collega er op reageerd met de griep is gewoon triest voor woorden, ik zie nu duidelijk hoe ziek en verslaafd iemand kan zijn aan de "rook".

Lekker een warme douche nemen nu, lekker onder de hete straal van het water, hopelijk doet dit weer goed en geeft het wat rust.

Dus rokers ..... het minste wat je kan doen is niet roken als je ziek bent, als je een flinke griep hebt.